Również funkcjonariusze Policji, którzy wykonują w śledztwie czynności zlecone przez prokuratora aby móc przesłuchać podejrzanego muszą uzyskać zgodę na doprowadzenie bądź widzenie z podejrzanym.

Uzyskanie widzenia przez bliskich, z osobą tymczasowo aresztowaną wymaga więc uzyskania zgody prokuratora prowadzącego śledztwo bądź sądu przed którym toczy się sprawa. O zgodę taką należy zwrócić się pisemnie składając podanie w biurze podawczym prokuratury bądź w sekretariacie sądu.

W podaniu należy podać dokładne dane osoby wnioskującej o widzenie, sygnaturę pod jaką prowadzona jest sprawa oraz oczywiście imię i nazwisko i imię ojca tymczasowo aresztowanego.

Prokurator wyrażając zgodę na widzenie wydaje zarządzenie, które nie wymaga uzasadnienia i nie podlega zaskarżeniu. Natomiast uzasadnienia wymaga zarządzenie sędziego o odmowie udzielenia widzenia, gdyż tymczasowo aresztowanemu przysługuje na takie zarządzenie skarg (art. 7 § 1 kkw).

Nadmienić również należy, że prawo do widzeń z osobą tymczasowo aresztowaną, która ma prawo do utrzymywania więzi z rodziną i innymi osobami bliskimi ( art. 102 pkt 2 k.k.w.) mają w zasadzie członkowie rodziny i inne osoby bliskie.

Pomocny dla ustalenia kręgu tych jest art. 115 § 11 kodeksu karnego, który definiuje pojęcie osoby najbliższej, którą jest:

• małżonek,
• wstępny ( np. dziadkowie),
• zstępny ( syn, córka),
• rodzeństwo,
• powinowaty w tej samej linii lub stopniu,
• osoba pozostająca w stosunku przysposobienia,
• a taką osoba pozostająca we wspólnym pożyciu.